----------------------------------------------

อาทิตย์นี้สอบติดกัน 3 วันรวด วันนี้เลยไปดูหนังแก้เครียด อยากดูมานานละ

หนังที่ถ้าไม่ได้ดูจะถือว่า ไม่ได้เป็นสาววายตัวจริง นั่นก็คื๊อ

Brokeback mountain!!! เออ หุบเขาเร้นรักอ่ะค่ะ (ชื่อไทยใครตั้ง?)

พอดูจบ อึ้งๆ ซึมเศร้า ไม่รู้จะพูดอะไร โนคอมเมนท์ ไม่ใช่ว่าหนังห่วยหรือไรหรอกนะ

แต่มันตันอ่ะ บอกไม่ถูก อารมณ์ค้าง

ตอนดูกูก็น้ำตาไหลไปมากมาย นับรวมๆแบบไหลกันจะๆ ได้ 3 ตอนด้วยกัน

1.ตอนเอนนิสกะแจ๊คทะเลาะกันบนเขา (โคตรๆค่ะตอนนี้)

Ennis : I'm gonna tell you this one time, Jack fuckin' Twist, an' I ain't foolin'. What I don't know - all them things I don't know - could get you killed if I come to know them. I mean it.

Jack : Yeah well try this one, and I'll say it just once!

Ennis : Go ahead!

Jack : Tell you what, we coulda had a good life together! Fuckin' real good life! Had us a place of our own. But you didn't want it, Ennis! So what we got now is Brokeback Mountain! Everything's built on that! That's all we got, boy, fuckin' all. So I hope you know that, even if you don't never know the rest! You count the damn few times we have been together in nearly twenty years and you measure the short fucking leash you keep me on - and then you ask me about Mexico and tell me you'll kill me for needing somethin' I don't hardly never get. You have no idea how bad it gets! I'm not you... I can't make it on a coupla high-altitude fucks once or twice a year! You are too much for me Ennis, you sonofawhoreson bitch! I wish I knew how to quit you.

Ennis: [crying] Well, why don't you? Why don't you just let me be? It's because of you that I'm like this! I ain't got nothing... I ain't nowhere... Get the fuck off me! I can't stand being like this no more, Jack.

2.ตอนเอนนิสเจอเสื้อแล้วเอามากอด (โฮกกกกกชิบหายยยย)

3.ตอนจบ ที่เปิดตู้มามีเสื้อแขวนอยู่ แล้วพูดว่า Jack, I swear...

โอ๊ยยยยย มันจะอารายยยก๊านนนนน ฆ่ากูให้ตายเถอะ แม่งงงงง

นี่ยังไม่นับตอนที่เศร้าๆน้ำตาปริ่มๆอีกเพียบนะเนี่ย เศร้ามาก อารมณ์ค้างค่ะ ไม่ไหวละ

นั่งๆคิด ก็น้ำตาไหลอีก เฮ้อ มันอะไรกัน ชีวิตยิ่งหดหู่อยู่ด้วยสิ เฮ้ออออ

เปลี่ยนเรื่องมั่ง

กูได้ดูละครที่น้องแจจุงเล่นแล้ว ไปโหลดมาจากมหาลัย ใช้เวลาแค่ครึ่งชม.เท่านั้น ถ้าบ้านกูใช้เวลาเป็นวัน น้องแจจุงเล่นเป็นนางสนมขำมาก น้องๆคนอื่นก็ขำ แต่ไม่เห็นมันจะเล่นไรกันเลยว่ะ แต่ก็เอาเหอะ ฮาดี

เรื่องต่อมาคือ ได้ข่าวว่าวันที่ 28 นี้ ซีดี+ดีวีดี show me your love ของดงบังจะออกที่ไทย แม่งกูต้องเสียตังค์ซื้ออีกแล้วใช่มั๊ย แหงสิ เป็นแม่ยกทั้งทีนี่นะ อ่ะค่ะๆ ตอนนี้แกรมมี่โกยเงินเต็มที่ ก็ของเค้าดีจริงๆนี่นะ ขายดี จนต้องเอาออกมาขายเยอะๆ ไม่สนว่าอัลบั้มนั้นมันเป็นของที่ออกมาช่วงคริสต์มาส ก็เอามาขายเดือนกุมภา ดีจิงๆเนาะ อื้มมมมมม เฮอะๆ

ต่อมา วันนี้ถ้าจำไม่ผิด คือวันเกิดยัยคาเมะล่ะ อดีตเด็กในสังกัด ตอนนี้เลิกชอบละ มันไม่น่ารักเหมือนตอนสมัยสาวๆ ตอนนี้แก่แล้วสิ 20 ละนะ แฮปปี้เบิ๊ดเดย์นะตัวเอง

สุดท้าย โพสรูปโทรศัพท์รุ่นที่อยากได้ดีก่า ของ LG เพิ่งเปิดตัวในไทย(ทางเว็บ) ไม่รู้จะขายเมื่อไหร่ แต่เร็วๆนี้ล่ะ แถมราคาก็ยังไม่บอก อย่าแพงเล๊ย ขอร้อง กูอยากได้สัดๆแล้วเนี่ย สวยน่าใช้มากๆ มี 3 สีให้เลือก คือ ชมพู เงิน ดำ (อยากได้สีเงินอ่า สวยจัง)

24/2/06 กูอยู่ในเวนิส

วันนี้อยู่บ้าน เลยนั่งดูหนัง ที่เพื่อนสาวใจดีคนนึงให้ยืมมา หนังประเภทวายละเมียดละไม

ดีต่อหัวใจสุดๆ เจริญหูเจริญตาเจริญใจสุดๆเช่นกัน พล่ามซะเยอะบอกชื่อหนังกันก่อน

เรื่องนี้คือ "Death in Venice" หนังปี 1971

เป็นเรื่องเกี่ยวกะลุงคนนึงที่ไปทำธุระที่เวนิส แกไปพักที่โรงแรมนึง แล้วก็ได้ไปเจอหนุ่มน้อยรูปงาม นามว่าTadzio (งามมากจริงๆแหละ)ลุงแกก็หลงรักน้องแท๊ดอย่างหัวปักหัวปำ คอยแอบมอง เดินตาม แต่ไม่กล้าคุยด้วย (นะ เพราะมันผิดศีลธรรม สมัยเก่าก็เงี๊ยะ) เด็กมันก็อ่อยเหลือเกิน (อาจจะไม่ได้ตั้งใจ แต่มันอ่อยมาก) ด้วยการมอง ยิ้ม เดิน แต่ก็ไม่มีอะไรคืบหน้า สุดท้าย ลุงก็เกิดอาการทนกับความน่ารักของน้องแท๊ด(และความแก่ของตัวเอง)ไม่ไหว สิ้นใจตายอยู่ตรงนั้นเอง ตรงชายหาดที่เวนิส

ดูแล้วขอบอกว่า หนังมันละเมียดละไมมากๆ เดินเรื่องช้าๆ เพลงพริ้งๆ บทพูดน้อย (แต่บางตอนกูก็แอบดูไม่ค่อยรูเรื่องง่ะ) เนื้อเรื่องโดนมาก โดนตัวกูสุดๆ กูเหมือนตาลุงคนนั้นเดี๊ยะเลย แบ่บ ชอบเค้าอย่างรุนแรง หลงรักหัวปักหัวปำ คอยตาม คอยแอบมอง คอยชะเง้อหาตลอดเวลา แต่ไม่กล้าเข้าไปคุยด้วย จนสุดท้ายก็ไม่ได้ทำอะไรเลย ตายไปซะก่อน เศร้า ดูแล้วเศร้ามาก อินสุดๆ ยิ่งเวลาลุงแกเจ็บปวด ฉันก็เจ็บปวดรวดร้าวพอๆกัน แบ่บว่า นี่กูต้องตายไปทั้งๆที่ยังไม่ได้รู้จัก(เบนซ์) ยังไม่ได้คุย(กะเบนซ์)เหมือนลุงคนนี้ป่าววะ โฮก เศร้านะเนี่ย
"Farewell Tadzio,It was all too brief" อันนี้ลุงพูดตอนที่จะต้องออกจากเวนิส (แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ไป ก็กลับมาที่โรงแรมอีก สำราญใจ ได้เจอน้องแท๊ดอีก)
เฮ้อ...

แต่อีกอย่างที่โดนสุดๆเช่นกัน นั่นคือ น้องแท๊ด Tadziooooo มึงเอ๋ยยยย งามโคตรๆ เป็นความงามที่ยากจะหาใดเปรียบจริงๆ สวยสุดๆ เด็กอะไรวะ (ตอนนั้นอายุ15ค่ะ) ทั้งเสื้อผ้า หน้า ผม ดูลงตัวสุดๆ (เปิดเรื่องมาน้องเล่นใส่ชุดกะลาสีกันเลย โอแม่เจ้า เซ็กซี่เหลือเกินนนน) แถมเป็นลูกคุณหนู กิริยามารยาทช่างน่ารัก ยามใส่ชุดสูทก็ดูดีเหลือเกิน แต่ที่กินใจต้องยกให้ชุดอาบน้ำ แหม๋ มันจะเซ็กซี่ไปไหน๊ กรี๊ดค่ะ รวมทั้งรอยยิ้มบาดใจของน้อง มีตอนนึงลุงถึงกับพึมพำว่า "อย่ายิ้มแบบนั้นนะ อย่าไปยิ้มแบบนั้นให้ใครนะ i love you" โอ๊ยยยยยยยยย ละลาย ไหนจะสายตาจิกที่มองมา กอชชชชชชช สุดๆค่ะสุดๆ ไหนจะตอนที่เธอเดินเยื้องกราย ไหนจะตอนที่เดินเล่นบนชายหาด ตอนหัวเราะกับเพื่อนชาย ตอนเดินออกจากลิฟท์ อ๊ากกกก มันเดินถอยหลังออกค่ะ อ่อยลุงสุดๆ แล้วที่เด็ดคือตอนเดินแล้วหมุนเสาค่ะ นี่น้องนึกว่าอยู่อาโกโก้หรือไร แหม๋ มันช่างน่าจับกินนัก ลุงที่เดินตามมาถึงกับเข่าอ่อน (นะ เป็นกูก็คงตายไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว) และตอนใกล้จบที่ถูกเพื่อนชายกลั่นแกล้ง ปลุกปล้ำ (เออ ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก แต่ก็คล้าย) เลยโมโหเพื่อน แล้วทำหน้างอน โอ๊ยยยยย ช่างน่ารัก เหมือนเคะเอาแต่ใจที่สุ๊ดดดดด แล้วน้องก็เดินลงน้ำไป แล้วนั่นแหละ ลุงก็สิ้นใจไปในตอนนั้นเอง
แต่ขอโทษเถอะ กูตายก่อนลุงซะอีก เพราะกูตายตั้งแต่น้อง(ใส่ชุดกะลาสี)นั่งเท้าคางอยู่ที่โต๊ะอาหารแล้วจ้ะ อะไรมันจะขนาดนั้นวะ ให้ตายเถอะ สวยมากๆ คลาสสิคสุดๆ นี่แหละนะ ความงามของยุคโบราณ

คนที่เล่นเป็นน้องแท๊ด ตัวจริงชื่อว่า Bjorn Andresen เป็นชาวสวีเดน เกิดปี 1955 (เกิดวันที่ 26 มกรา ต๊ายยยยยวันเดียวกะแจจุงเลยอ่า กรี๊ด)ตอนนี้แกก็ 51 แล้วอ่ะ รุ่นพ่อรุ่นแม่กูเลยทีเดียว โตมาแล้วก็ยังดูดีนะ แต่ตอนสมัยนั้นได้ใจจริงๆ เด็กอะไรน่ารักที่สุดเลย เดี๋ยวต้องไปหาข้อมูลเพิ่มก่อน หลงรักแล้วนะเนี่ย

ไหนๆก็พูดถึงเรื่องความงามแล้ว เลยเอารูปคนงามในสังกัดเดี๊ยนมาแปะไว้ดูเล่น เป็นอาหารตาดีกว่า วันนี้มันครึ้มอกครึมใจจริงๆ (ได้ข่าวว่าช่วงสอบ เวรรรรร)

เริ่มจากความงามแบบอเมริกัน -- ร๊อคหน้าหวานสายพันธุ์เมโทรเซ็กช่วล (ไม่ใช่เกย์จริงๆนะ) พี่อเล็กซ์ แบนด์ (คุณสามีสุดที่รักของฉันเอง)

ตามมาด้วยความงามแบบเอเชี่ยน -- หนุ่มบอยแบนด์หน้าละม้ายเด็กผู้หญิงสายพันธุ์กิมจิ ที่เด็กสาววัยรุ่นคลั่งไคล้ในความน่ารัก (กูก็คลั่งเช่นกัน) น้องแจจุงงงงง

ตบท้ายด้วยความงามแบบเอเชี่ยนอีกคน -- ดาราหนุ่มหน้าตุ๊ด ที่ดังเป็นพลุแตกจากบทผู้ชายสวยที่กษัตริย์หลงรัก (กูก็หลงรักอ่ะ) พี่จุนกี๊ (ถึงจะสวยด้วยแพทย์ ก็เอาเหอะ ชอบอ่ะ)

ความจริงมีเด็กในสังกัดอีกเย๊อะ แต่เอา Top Three ของช่วงนี้พอละกัน ขี้เกียจอัพ วันนี้ดูของสวยๆงามๆกันพอหอมปากหอมคอละ สบายใจจัง

สุดท้ายจริงๆ ความงามแบบกู -- ไม่ได้อายเล๊ย (แต่ก็ไม่มีใครเข้ามาอ่านเท่าไหร่อยู่ดี แปะนิดนึง คงไม่เป็นไร เหอๆๆๆๆๆ) งามอย่างมีคุณค่า งามจากภายในว๊อย

สยองงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงม๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

26/2/06 วันนี้กูดีใจ

เพราะวันนี้ฉันได้เขียนไดอารี่ถึงแจจุงนี่สิ เค้ากำหนดวันนี้ให้ฉัน ฉันก็เขียนไป

ก็ไม่มีอะไร แค่จะบอกว่า กูได้เขียนถึงแจจุง มันไม่น่าดีใจตรงไหนวะ

น่าตื่นเต้นจะตายชัก แหม๊มมมมมม และตอนนี้ ฉันก็กรี๊ดพี่บียอร์น (เรียก ลุง ถึงจะถูก)

ไปมากมาย แต่กรี๊ดแค่สมัยเค้าเปน Tadzioแค่นั้นนะ แจ่มมาก ตอนนี้หลงมากกกก

เด็กอะไรวะ โคตรน่าหลงใหลเลย สวยมากกกกก สวยประหาร เฮ้อออออ

และตอนนี้ ฉันก็กะลังกรี๊ด หนุ่มๆพี่ๆน้องๆ วง Super Junior อยู่

คือฉันก็เคยเห็นแหละนะ แต่เพิ่งจะได้ยลใกล้ๆก็ในเอ็มวีที่เพิ่งมาฉายที่ [v] เนี่ยแหละ

กรี๊ดอยู่คนนึง ชื่อKim HeeChul แล้วก็คิมอีกแล้วค่ะ ดีจิงๆ ทั้งคิมแจจุง ทั้งคิมฮีชอล

เอาเหอะๆ วันนี้ไม่มีเวลา แค่จะมากรี๊ดนิดๆหน่อยๆ