.:Bitchfit Auntie,,Bitchy Sugarmama of KJJ:.

(ขอบคุณเพื่อนสาวสำหรับชื่อไทยของเอ็นทรี่นี้เค่อะ)

-------------------------------------------------

ก่อนที่จะลืม เพราะอายุมาก สมองฝ่อ จึงต้องรีบเข็นเอ็นทรี่นี้ออกมาด้วยความตื้นตันใจ

วันที่ 30 มกราคม 2007

เมื่อคุณพี่ปี4(senior)ไปตาม Super Junior ฮ่าๆๆ ก็ขำน่ะสิคะคุณ

(ปล.แค่ตามอย่างเดียว ชวดทั้งซี๊ด ทั้งมีทเค่อะ)

เอสเจ และครึ่งวันกับแฟนพันธ์ทาง (ก็ฉันไม่ใช่แฟนพันธ์แท้นิ)

โปรเจคท์นี้ เกิดขึ้นได้ ด้วยการชวนของน้องๆ ไอ้เราก็ว่างๆอยู่ เซ็งๆ จึงเข้าทีมร่วมด้วยช่วยโฮก และหวังใจว่า กูจะได้เจอเจ๊ซิน กิ๊กที่รักของกรูว อย่างแน่นอน เพราะคราวนี้ เจ๊มาว่ะ ดีใจขั้นพีค นอกจากนั้น พวกเรายังคิดจะตามด้วยการเช่ารถตู้ (ซึ่งเมื่อก่อนใช้ขนส่งมวลชนอย่างเดียวเลย) มันต้องมันส์และเด็ดแน่ๆ กูตกปากรับคำ และชวนเดอะแก๊งมาเรียบร้อย

ปรากฎว่า 4-5 วันก่อนวันจิง กุมารู้ว่า เจ๊ซินไม่มา!!!!! เฮ้ยยยยยยยยยย

อยากบ้าตาย ดังนั้น วันนี้จึงไปตามด้วยใจหดหู่เล็กน้อย (ก็คนโปรดฉันไม่มานิ)

เลิกเรียนปุ๊บ ก็บึ่งไปแอร์พอร์ท พบปะเดอะแก๊ง และยืนรอรถตู้ ด้วยความช่วยเหลือของคุณพี่รถตู้ ทำให้เราสามารถแซ๊บข้อมูลมาได้ว่า เอสเจจะไปไหนมั่ง และใบ้มาว่า รถของเอสเจ จะเปนรถสีแดงทั้งคัน ไอ้พวกเราก็รีบวิ่งไปเฝ้าเลย เจอจอดอยู่คันนึงตรงชั้น1 แถมข่าวยังว่าเอสเจจะออกมาข้างล่างอีก ก็เลยยืนรอ แต่นาน2นาน ยังไงไม่รู้แหละ ข่าวบอกว่า รถจะไปรับข้างใน vip ม๊ากมาก นั่นคือ ท่านๆจะไม่ออกมาเจอ พวกกรูเลยชิ่งขึ้นรถตู้มาก่อนละกัน

หลังจากวุ่นวายที่แอร์พอร์ทพักใหญ่ และไมได้เจอ และเฝ้ารถแดงผิดคัน เราก็มุ่งหน้าไปสีลมวิลเลจ ซึ่งพี่รถตู้ ยังคงแซ๊บข่าวมาบอกพวกเราได้เหมือนเดิม ว่าเค้าจะไปที่นั่นกัน เด็ดมากครับพี่

ไปถึงสีลมวิลเลจ มีแฟนๆอยู่ไม่มาก เราเลยไปเดินสำรวจข้างในร้าน ซึ่งเปนเหมือนเรือนไทยหลายๆหลัง ที่เชื่อมต่อกัน งงดีแท้ ไปดูว่ามันจะนั่งกินข้าวกันตรงไหนน้า ปรากฎว่า พระเจ้าช่วยกล้วยทอด เจอโต๊ะจองไว้ 15 ที่ กูถึงกับขนลุก และคิดไปว่า มันต้องมานั่งกินที่นี่กันแน่เลยว่ะ แถวๆโต๊ะนั้น ก้มีแฟนๆบางกลุ่มมานั่งกินแล้ว แต่ก็เอะใจ ว่ามันจะโล่งแจ้งไปป่าววะ แต่ก็เอาเหอะ เมือ่ถามเดอะแก๊ง ได้ความว่า พวกกูก็หิว กินข้าวมันที่นี่แหล่ะ แม้ราคาจะไม่สบายกระเป๋า แต่พวกกุก็จองโต๊ะข้างๆโต๊ะ 15 ที่ไว้ ซึ่ง ถ้าเอสเจไม่ได้กินตรงนี้ อย่างน้อย ถ้ากินข้างบน เราก็ยังเห็นเวลาพวกเค้าเดินไปขึ้นบันไดวะ ไม่ว่าจะตรงไหนของร้าน ก็น่าจะเดินผ่านให้ได้เห็นแหละน่า

ระหว่างนั้น ก็เดินเก็บข่าว สำรวจสถานที่ไปเรื่อยๆ แอบฟังการ์ดคุยกัน ฯลฯ แฟนๆก็เริ่มเยอะละ เวลาล่วงเลย สั่งข้าวไปละด้วย คนเริ่มเคลื่อนไหว จำไมได้ว่านานแค่ไหน แต่ในที่สุด เอสเจก็มา โฮกกกกกกกกกกกกกกก

ฉัน แฟนพันธ์ทาง แฟนคลับระดับทาส ธรรมด๊า สามัญ ผู้หดหู่ใจ วิ่งไปริงไซด์เฉยเลย เห็นชัดมากกกกกกกก แต่มันไวอ่ะ จำไมได้ว่าใครมั่ง แต่แบ่บ น่ารักว่ะจอร์จ แต่ไม่มีเจ๊ซิน แอบเซ็งดิ ก็ก่อนหน้านี้ มีข่าวโคมลอย ว่าเจ๊จะมาด้วย มีคนเจอเจ๊ที่แอร์พอร์ท บลาๆๆๆ พอไม่เจอ ฉันเลยเฟลนิดๆอ่ะนะ แต่เฟลแค่นิดเดียวจิงๆ เพราะคนอื่นๆน่ารักหมดเลยอ่ะ เห็นชัดๆเด่นๆก็ หัวซองมิน ท้ายทอยคิบอม สีข้างคังอิน ทึก(เจิดสุดยอด) น้องคยู (ยิ้มแย้มน่ารัก) ด๊อง (หน้าขาวใสได้อีก)ฮยอกแจ(เริงร่าน่ารัก) ประมาณนี้มั๊ง จำไมได้ละ

หลังจากพวกเค้าขึ้นไปกินข้าวข้างบน ก็มีแฟนๆที่ไมได้จองโต๊ะ ยืนสลอน กรี๊ดกร๊าดกันเป็นระลอกๆ แต่พวกกู เท่นัก ต้องนั่งกินข้าวให้หมด ด้วยสนนราคาประมาณ พันกว่าบาท แต่ก็ยังดีน่ะ หารกันหลายคน เลยจ่ายคนละหยุมหยิมเท่านั้น อย่างน้อย ก็ไปโอ้อวดได้ว่า "กูนั่งกินข้าวร้านเดียวกะเอสเจ พวกเค้านั่งกินข้าวอยู่ข้างบนพวกเรานี่เอง ว๊ากๆๆๆ" อ่ะ ส่วนโต๊ะที่จอง 15 ที่นั้น ปรากดว่าเปนของแฟนคลับเหมือนกัน เซ็งค่ะ พอเราเริ่มเคลียร์ตังค์ กินใกล้เสร็จ การ์ดก็เริ่มเคลียร์ทางอีกแล้ว บ่งบอกว่า พวกเอสเจมานกินเสร็จแล้ว จะลงมาละ ตายแห่ พวกเราเลยต้องซัดโฮกข้าวและกับให้หมด และไปยืนดักรอ ตรงบันได

ซักพัก เอสเจก็ลงมา กรู แฟนคลับระดับทาสคนเดิม ไม่เคยได้เจอศิลปินใกล้ๆแบบนี้เลยว่ะ ให้ตาย ห่างแค่เพียงเอื้อมมือ อ๊าก กรี๊ดแตกตายไป ทำไมมานหล่อกันได้ทุกคนเยี่ยงนี้ เยซองลงมาคนแรก จากนั้นก็จำไม่ได้ละว่าใครมั่ง มาเป็นตับเลย 12 คนรวด กูแทบเสียสติ (เอาไว้ได้คลิปจากเพื่อนสาวร่วมก๊วน จะมาสาธยายอีกที ว่าใครเดินลงก่อนหลัง)หลังจากนั้น ฉันก็วิ่งอ้อมบันได ไปตรงทางออกแคบๆ แล้ว จุดนั้น โอ้วมายก๊อด!!! ประชิดตัวเอสเจ (แต่ประชิดตัวการ์ดมากกว่าเอสเจนิดนึง)เฮ้ย แทบจะเอื้อมมือไปจับมือได้ แต่ไมได้ทำ มัวแต่ตะลึง ตึงๆๆๆๆ ที่เห็นชัดๆก็ซีวอนอ่ะ ที่ผ่านมาทางฉันพอดิบพอดี โอย อยากกรี๊ดว่ะ แม่ง

หลังจากนั้นก็วิ่งไปตรงทางออก เอสเจไปขึ้นรถ พวกกรูเลยวิ่งไปหารถตู้ของเรา ที่จอดอยู่ซะหน้าสุด แล้วระหว่างนั้น ด้วยตีนที่คับร้องเท้า เจ็บมาตั้งแต่บ่าย ทำให้วิ่งไม่ถนัด เสียหลักล้ม แต่แค่เอาเข่าขวาลงเท่านั้น ท่าสวย จึงรีบลุกและวิ่งต่อ มาดูอีกที ห่าราก เข่ากูถลอก แต่ไม่สนแล้ว รถเอสเจกำลังจะผ่านไป กุจึงยืนนิ่ง อึ้ง (เกือบกลางถนน) และ ยิ้ม ใช่ค่ะ กุยิ้ม ไม่ได้โบกมือ ไม่ได้พูดไร ได้แต่ยิ้ม แล้วโอย ตรงนี้แหละพีค คิบอม ซึ่งนั่งหน้าสุดริมหน้าต่าง ก็มองมาที่กู และยิ้มอย่างนุ่มนวล อ๊ากกกกกกกกกกกก สบตากัน ยิ้มของน้องบอม และพี่ปอมก็ตายตรงนั้นอย่างสงบค่ะ หลังจากนี้ ขอทุกคนจงเรียกกุว่า "คิปอม" เถิด ฮ่าๆๆๆ หลงน้องบอมว่ะ (ปล. ป๋าฮันก็หล่อสุดๆ ไม่เสียดาย ที่เกิดเปนคนชาติเดียวกัน ฮ่าๆๆ)

[แต่นิทานเรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า เวลาจะตามผู้ชาย ไม่ควรใส่ชุดนิสิต ที่มีกระโปรงสั้น ถ้าจะใส่ แนะนำว่าชุดนิสิตชายเวิร์คกว่า รึไม่ก็ควรมีสนับเข่าไปด้วย และควรใส่รองเท้าที่สบายตีนกว่านี้ จะได้ไม่ล้ม แต่ ถ้าล้มแล้วทำให้ได้รอยยิ้มจากน้องบอม ก็โอเคแหละเนอะ เหอะๆๆๆ]

จากนั้นก็ไปตามที่โรงแรม เด็กเยอะมากกกกกก มืดฟ้ามัวดิน เพราะเปนเวลาเลิกเรียนพอดี ไปถึง ไม่ว่าไงก็ได้เจออ่ะ เอสเจอยู่บนรถบัส ที่ออกจากรถไมได้ เพราะแฟนๆอออยู่ พวกบนรถเลยเล่นกะแฟนๆ น่ารักมากกกกกกกก ด๊องโผล่มาทำมือรูปหัวใจ ฮยอก ชินดง และคังอิน ก็เล่นกะแฟนๆ ป๋าฮันหล่อ ฯลฯ จำไมได้ เอาเปนว่า "น่ารักโคตรพ่อ" ค่ะ แฟนเซอวิสสุดๆ

พอพวกเค้าเข้าโรงแรมได้แล้ว พวกเราก็เลยเตร่อยู่แถวนั้น แล้วซักพัก เด็กก็กรี๊ดกัน กูวิ่งแถกไปดู ก็พบว่า ชินดง และใครซักคน ที่คาดเอาเองว่าน่าจะเปนป๋าฮัน ก็ออกมาที่ระเบียง โบกไม้โบกมือให้แฟนๆ อีชะนีข้างล่างก็ตายไปค่ะ สิคะ ไม่พอค่ะ ถัดไปอีก 3-4 ห้อง ฮยอก และด๊อง (แต่พอมาดุในรูป เพื่อนบอกว่าเปนคิบอมอ่ะ เอาเถอะ ซักคนแหละ)ก็ออกมาทำท่าซารังเฮกัน โอยยยยๆๆๆๆ และโบกไม้โบกมือเล่นกับไอ้ 2 คนอีกห้อง โบกมือให้แฟนๆที่บีทีเอส และแฟนๆข้างล่าง น่ารักได้อีกอ๊า

หลังจากนั้น เปนเวลาประมาณ 6 โมง น้องๆที่ได้มีท ก็เข้าไปในโรงแรม ฉันจึงกลับบ้านดีกว่า เพราะแค่นี้ก็เต็มอิ่มแล้ว สำหรับแฟนพันทางอย่างกู ที่ไมได้คิดมาก่อนว่า จะได้เจอใกล้ และเซอวิสขนาดนี้

จากที่เคยเปนแฟนคลับระดับทาส ก็อยากจะผันตัวมาเปนแฟนคลับระดับเทพให้รู้แล้วรู้แรดกันไปเลย เพราะพี่ๆน้องๆเอสเจน่ารักเหลือเกินเหอะ

หลงว่ะ

เสียอย่างเดียว

ทำไมเจ๊กูไม่มา อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกเสียดาย

"ใครเจ๊เมิง ห๊ะ เดี๋ยวมีต่อย" said Heechul

โอย เท่ๆๆๆ ถ้าเจ๊มา กุจะตามแบบถวายตัวเลย คอยดู คราวหน้ามาให้ได้นะเจ๊นะ

ปล. ด้วยความเฟลที่ฮีไม่มาและขี้เกียจแบกไปและไม่คิดว่าจะได้ใกล้แบบนี้ ก็เลยไม่ได้เอากล้องไป เลยไม่ได้ถ่ายรูปไรมาเลย แต่มีของฝากเค่อะ

แผลฉันเอง เหอะๆๆ

ก็ไม่ได้เปิงอะไรนักหรอก แค่ถลอก และช้ำ และเหลืองเพราะเบตาดีน

ยาวจังเนอะ แต่หาสาระมิได้ (เพราะมีแต่ความรู้สึกดีๆเท่านั้น กรี๊ดๆๆ)

วันนี้และพรุ่งนี้ก็ไมได้ตาม แต่แค่นี้ก็โอแล้ว สำหรับแฟนหางแถวอย่างฉัน

เอิ่ม จุดนี้ขอเนียน

ความพยายามของเกหลอดบิช พยามเลียนแบบเจ๊ซิน

แต่ฉันคงเปนได้แค่ "Sin"derella ล่ะมั๊งเนี่ย -___- " (ดูเสร่อๆไงบอกไม่ถูก)

จบล่ะเค่อะ

อีดิท* แถมน้องบอม อั๊ง รอยยิ้ม อ๊าก เพ้อ