อืมมม ชื่อเอ็นทรี่เสร่อได้อีก

แค่อยากเข้ามาบอกว่า คิดถึงแจ

ถึงจะหายหัวไปกรี๊ดเด็ก แต่แก่ก็ไม่เคยลืมค่ะ

รักและคิดถึงเสมอ

ยังอยากทรามใส่เสมอ

ถึงจะเห็นแจกะปาร์คบ่อยหน่อย แต่เป็นไปได้ ก็อยากเห็นน้องทั้ง5คนมากกว่า

แต่ก็นะ ตอนนี้ความรู้สึกมันก็เปลี่ยนๆกันไปละ อะไรๆก็ไม่ค่อยจะเหมือนเดิม

เพราะงั้น ก็ อยู่ห่างๆอย่างหื่น (ห่วงๆ) ต่อไป ชิลลลลล์ๆ

 

.ปล.

วันนี้บล็อกครบรอบ 4 ปี

เวลาผ่านไปไวอย่างไม่น่าเชื่อ

ตอนนั้นยังเป็นสาวน้อยนักศึกษา(แหวะ) เอาเวลาช่วงปิดเทอมทำบล็อกเพื่อระบายความ...

ไปๆมาๆ พอคนเข้าเยอะขึ้น บ้าน้องมากขึ้น ก็กลายเป็นบล็อกแฟนคลับเต็มตัว ทรามน้องมั่งอะไรมั่ง ด่าคนเรื้อนๆบ้าง มีแฟนบล็อกบ้าง มีคนเกลียดบ้าง

ถึงตอนนี้จะไม่ได้อัพไรมากมายตลกโปกฮาเป็นสาระ(เลว)แบบเมือ่ก่อนแระ

แต่ก็แวะเข้ามาปลดปล่อยอยู่เรื่อยๆ  (&ไม่แคร์สื่อ เหมือนเดิม)

ใครใคร่เข้าก็เข้า ใครไม่ใคร่ ไม่ชอบ ก็แล้วแต่ละกันนะคระ

แต่ดิชั้นยังอยู่ตรงนี้ ไร๊ท์เฮียร์

ซึ๊ตโต๊ะโคโขะนิอิเต๊ะ  อิม่ะโมะโค๊ะโขะนิอิเต่ะ

กระแดะจริง ไปดีกว่า

then up to here ฮ่ะ